Als u een inkoopmanager bent in de sector van medische hulpmiddelen, of iemand die voortdurend in het kruisvuur tussen R&D en marketing zit, heeft u de laatste tijd waarschijnlijk deze buitensporige vraag gehoord:
"De endoscoop moet dunner zijn, liefst minder dan 2 millimeter! Maar de beeldkwaliteit MOET 4K zijn!"
Als je dit hoort, is je eerste reactie waarschijnlijk: "Willen jullie je taart en eet die ook op? Hebben jullie zojuist de wetten van de natuurkunde uit het raam gegooid?"
Het gezond verstand vertelt ons inderdaad: een kleinere lens betekent dat er minder licht binnenkomt; minder licht betekent dat uw beeldmateriaal eruit zal zien als een wazig tv-toestel uit de jaren negentig. Proberen een 4K-resolutie (3840×2160) te proppen in een diameter van minder dan 2 mm (nauwelijks groter dan een sesamzaadje) is letterlijk zoiets alsproberen een IMAX-theater in het oog van een naald te proppen.
Maar op magische wijze hebben technische vernieuwers het ook daadwerkelijk voor elkaar gekregen. Hoe zijn ze de wetten van de natuurkunde te slim af geweest om deze ongelooflijke prestatie te bereiken? Laten we de drie ‘zwarte technologieën’ achter de magie opsplitsen.
In het verleden leek het maken van lenzen op ambachtelijk handwerk: het slijpen en polijsten van afzonderlijke stukjes glas, en deze vervolgens één voor één in elkaar zetten. Maar wanneer de lensdiameter krimpt tot 2 mm of zelfs minder dan 1 mm, gooien traditionele meesterslijpers gewoon hun handen omhoog en zeggen:"Missie onmogelijk!"
Dus keken ingenieurs naar de andere kant van het gangpad en leenden technieken uit de productie van computerchips – enterOptica op waferniveau (WLO).
Simpel gezegd: in plaats van individuele lenzen te polijsten, gebruiken ze lithografie- en etsmachines om duizenden microlenzen tegelijkertijd uit te stempelen op een enkele plaatachtige silicium- of glaswafel. Vervolgens snijden ze ze in stukken als een gigantische cake.
Het voordeel?Extreme precisie! De foutmarge wordt gecontroleerd op nanometerniveau.
Dankzij WLO kunnen meerdere asferische lenzen perfect worden uitgelijnd binnen een ruimte van 2 mm, waardoor het lichtpad nauwkeurig wordt geleid. Dit elimineert onscherpe randen en zorgt voor de scherpe, haarscherpe kwaliteit van 4K-beelden, direct vanaf de bron.
Zodra het licht eindelijk zijn weg door de microlens vindt, raakt het de beeldsensor (CMOS) – het ‘netvlies’ van de camera.
Bij oudere, traditionele CMOS-sensoren moest het licht, voordat het de lichtgevoelige pixels kon bereiken, door een dicht web van metalen bedrading gaan. (Stel je voor dat je naar een concert probeert te kijken, maar er staat een rij hele lange jongens recht voor je met gigantische borden vast). Met een grote lens is deze lichte verstopping geen probleem. Maar in een microlens van 2 mm is elk foton licht zijn gewicht in goud waard!
Dus deBack-illuminated (BSI) CMOSwerd geboren. Ingenieurs hebben de sensor simpelweg ondersteboven gedraaid, waardoor de metalen bedrading naar derugvan de pixels. Plotseling werden al die "lange jongens" naar de achterste rij verplaatst, waardoor 100% van het licht ongehinderd op de pixels kon vallen.
Zelfs in de extreem donkere en beperkte ruimtes in het menselijk lichaam kan deze micro 4K-sensor het zwakste gereflecteerde licht acuut opvangen. Hierdoor worden haarvaten en minuscule laesies kristalhelder en wordt afscheid genomen van 'donkere schaduwen en ruis'.
Geweldige lenzen en sensoren zijn niet genoeg. Hoe geweldig een 2 mm-lens ook is, fysieke beperkingen betekenen dat de onbewerkte beelden onvermijdelijk enige vervorming, kleurverschuiving of visuele ruis zullen vertonen. Dit is waar de"Brain" (ISP - beeldsignaalprocessor)stapt binnen.
U kunt de ISP beschouwen als een ingebouwde "Photoshop" zonder latentie voor de endoscoop:
Vervormingscorrectie:Microlenzen hebben de neiging een ‘fish-eye’-effect te creëren. Het algoritme vlakt het onmiddellijk af, waardoor de levensechte proporties worden hersteld.
Kleurherstel:De kleuren van menselijk weefsel, bloed en vet vereisen absolute nauwkeurigheid; zelfs een kleine kleurverschuiving is onaanvaardbaar. Het algoritme voert realtime kleurkalibratie uit.
AI-ruisonderdrukking:Door gebruik te maken van kunstmatige intelligentie kan het elektronische ruis op slimme wijze identificeren en wissen, en kan het zelfs het contrast rond de randen van laesies verbeteren voor een betere zichtbaarheid.
In een fractie van een seconde voltooit dit algoritme tienduizenden berekeningen. De uiteindelijke output op de monitor van de chirurg is een pure, scherpe en kleurnauwkeurige 4K Ultra-HD-video.
Nadat we naar deze drie kerntechnologieën hebben gekeken, wordt één ding duidelijk:Het bereiken van 4K-kwaliteit met een diameter van minder dan 2 mm gaat niet alleen over het kopen van een goede lens. Het is een zeer complexe systeemtechnische uitdaging die geavanceerde optica (WLO), topsensoren (BSI CMOS) en onderliggende algoritmen (ISP) integreert.
Voor R&D- en inkoopprofessionals op het gebied van medische apparatuur gaat het beoordelen van de capaciteiten van een leverancier veel verder dan het controleren of er op het specificatieblad "4K" en "2 mm" staat. Je moet vragen:
Beschikken ze over volwassen micro-optische verpakkingsmogelijkheden?
Hoe goed zijn hun sensoren afgestemd op hun onderliggende beeldalgoritmen?
Kunnen ze de beeldkwaliteit garanderen en tegelijkertijd de thermische (oververhittings)problemen oplossen die worden veroorzaakt door miniaturisatie?
Op zoek naar een betrouwbare micro-endoscoop-visieoplossing?Als uw team momenteel bezig is met een ultraslank, ultrahelder endoscoopproject van de volgende generatie, en u op zoek bent naar componenten of kant-en-klare oplossingen die de perfecte balans bieden tussen ‘extreme afmetingen’ en ‘ultieme beeldkwaliteit’,we willen graag praten. (Jesse-wang@lensmanufacture.com)
We kennen niet alleen de theorie; wij weten hoe we het moeten uitvoeren. Laten we samenwerken om de helderste visie in de kleinste ruimtes te passen!